Kritikos Sotirios (Corfu 1888-1945)

Famous musician of the Ionian Island (Player of french horn), conductor and composer of music pieces for band. He started his studing on horn at the Philarmonic Society of Corfu (Palia), after he become a member of Mantzaros philarmonic society and he continued his studies at the National Music School ( He was ther first musician with diploma on high theoritical music and band conducting). he was the conductor and director of FEM (from 1.1.1926 since 18.5.1932 and also from 26.6.1933 till the end of his days on 16.4.1945). He also was a professor of music at the High School education. Another activity that he had eas to play horn at the visiting theaters that come to Corfu for performances. He wrote many music pieces for band, funeral and triumphal marches and also a Diverrtiment that is played regurarly. He taught many music studetn at the COrfu Music school and one of his student was the unforgotable George Peroulis.

(Here follows the curriculum of Sot. kritikos from the memorial leaflet of mantzaros Philarmonic Society from the yearly memo of FEM over the holy tradition of Corfu on the Easter days (1997))

A special personality that characterise all the history of Mantzaros and not only this. He was a very strict character but with a gently soul and dignity. Kritikos was the conductor that after Mastoras and Visconti drove Mantzaros into a way of music quility and unapproachable music horizons. Musician of "Mantzaros" playing horn, he studied theoritical music with the philarmonic as a sponsor at the Hellenic Music School of Manolis Kalomoiris. After his studies in music he become the conductor of the Military band and after some years he come back to Corfu, become a music teacher at a high school of Corfu. At the same time he took the lead of the Mantzaros philarmonic that he loves so much.

ρίσκεται κατόπιν επικεφαλής σε Μπάντα του στρατού και μερικά χρόνια αργότερα ξανά στην Κέρκυρα ως καθηγητής Ωδικής σε Γυμνάσιο της πόλης μας. Παράλληλα αναλαμβάνει Αρχιμουσικός της "Μαντζάρου" όπου για είκοσι περίπου χρόνια θα προσφέρει τα πάντα στη Φιλαρμονική που τόσο αγαπούσε. Ηγετική φυσιογνωμία με θυελλώδη νεύρα, για όσους τον θυμούνται, μα με μια τεράστια καρδιά για την Μπάντα του και για τους μουσικούς του. Με εμφανή την επίδραση του Βάγκνερ στη μουσική του γραφή ο Κρητικός συνέθεσε πολλά μουσικά κομμάτια που φανερώνουν την εξοικείωση του με τα μυστικά των οργάνων της Μπάντας.
Τα "Βάια", καθώς και πολλά άλλα έργα του είναι μια αυλή περιουσία για τη "Μάντζαρο" που η αξία της είναι τρομερά δύσκολο να εκτιμηθεί. Η πορεία του Κρητικού ως Αρχιμουσικού της "Μαντζάρου" ήταν απόλυτα πετυχημένη. Όμως η μοίρα αυτών που υπηρετούν την τέχνη με αγνότητα και χωρίς προσωπικές επιδιώξεις τους επιφυλάσσει άδοξο τέλος.
Καθηγητής μουσικής με λιγοστούς πόρους και χωρίς τους αναγκαίους δεσμούς με την εξοχή ώστε να εξοικονομεί λίγο λάδι ή μερικούς καρπούς, ο Κρητικός, στη διάρκεια της Κατοχής βρέθηκε σε οικονομική δυσχέρεια. Κατοικώντας δίπλα στην εκκλησία τ' Αγίου, το μόνο του καταφύγιο ήταν η "Μάντζαρος" η οποία και αυτή με δυσκολία λειτουργούσε. Ο μεγάλος μαέστρος, για να επιβιώσει κόβει από τη μπακέτα του τις ασημένιες της άκρες για κάποια χρήματα Και μέσα στην τραγική αυτή κατάσταση, μια συκοφαντική κατηγορία υποχρεώνει το σεμνό Αρχιμουσικό σε ψυχική κατάρρευση. Τις τελευταίες του μέρες, η μόνη του ανακούφιση ήταν η φιλοξενία της εκκλησίας και η αγαπημένη του "Μάντζαρος". Η αίσθηση του τέλους βρήκε το μαέστρο "επί το έργον" στο Πάρκο, την ώρα κάποιας συναυλίας όπου υπέστη βαρύ εγκεφαλικό. Στερνή του επιθυμία, να κατεβεί για τελευταία φορά τα σκαλοπάτια της "Μαντζάρου", ακούγοντας τη marcia του Ανδρώνη. Όπως και έγινε. Ήταν Απρίλης του 1945.
Για δέκα και για δεκαπέντε χρόνια αργότερα, οι εφημερίδες της εποχής θα μνημονεύουν τον Κρητικό ως τη μορφή που τελειοποίησε τη μουσική ποιότητα της "Μαντζάρου".
Σήμερα, εμείς με δέος αντικρίζουμε στην παρτιτούρα τις νότες του και προσπαθούμε να φανούμε άξιοι μαθητές του...